De burgemeester van Rheden heeft al vele malen rondgebazuind dat hij verkering heeft met een schone uit Brummen en haar zelfs ten huwelijk heeft gevraagd. De Brummense kandidate moest daar natuurlijk wel over nadenken, want je geeft jezelf niet zomaar aan je buurman, mede om niet de indruk te wekken dat je oude vrijster bent. De burgemeester zette onderwijl wel enige druk op de liefdesketel door de verloving aan te kondigen en dat zorgde ervoor dat ze uiteindelijk toch toegestemd heeft. Dat gebeurde pas nadat de wederzijdse ouders hun zegen over de op handen zijnde verbintenis hadden uitgesproken.
De burgemeester is weliswaar een aardige vent, maar niet helemaal van deze tijd. Alhoewel er nog steeds veel huwelijken worden afgesloten zijn er tegenwoordig steeds meer alternatieven zoals partnerschappen en samenlevingscontracten. Inmiddels zal de burgemeester zijn ingefluisterd dat zijn Brummense bruid wel met hem in zee…eh nee…de IJssel wil gaan en als dat toch op een huwelijk zal uitdraaien zij wel de nodige huwelijkse voorwaarden heeft gesteld. De burgemeester op zijn beurt heeft die allemaal manmoedig geaccepteerd, mede door zijn hevige verliefdheid. Onderwijl hebben de beide families uiteraard ook contacten gehad en afgesproken dat trouwen op dit moment niet de beste optie is. Er moet gekozen worden voor een partnerschap en wellicht een van een redelijk onbekende vorm.
Voor de Brummense bruid maakt het niet zoveel uit als ze maar uit haar vrijgezellenbestaan wordt gehaald. Ze wil geen oude vrijster genoemd worden, maar dat is ze natuurlijk tot op zekere hoogte wel. Als de burgemeester haar geen aanzoek had gedaan was ze wellicht weggekwijnd en van een prinses met diverse landgoederen afgegleden naar de uiterwaarden en daar wellicht bij hoog water verdronken. Maar nu richt ze zich weer op en wil dat iedereen dat weet en vooral ziet. Vandaar dat ze alle genodigden oftewel de inwoners van Brummen voor het grote Feest van Verbinding heeft uitgenodigd. Er is echter een voorwaarde: namelijk dat het ouderlijk huis met tuin de komende jaren met bloemen en planten aangekleed voor zover dat nog niet het geval is. Tevens moeten alle stenen eruit en ook overal moeten er nestkastjes komen voor vogels en insecten want er moet nieuw leven worden geschapen. Dat moet allemaal gebeuren onder het bezielende motto: natuur als goede buur. Ze wil mooi voor de dag komen en geef haar maar eens ongelijk.
De burgemeester ziet het welwillend en zelfs stralend aan. Wie wil er nu niet een mooie partner in een kleurrijk en bloeiend dorp. Ik schrijf hier partner omdat nieuwe ontwikkelingen het begrip bruid daarvoor is ingeruild. Vooralsnog gaat het geplande huwelijk partnerschap heten en wellicht zal in een later stadium er nog een samenlevingscontract worden afgesloten, maar eerst wordt er gewerkt aan een bijzondere vorm van partnerschap, namelijk polyamorie. Polyamorie staat voor een levenswijze waarin men openstaat voor het gelijktijdig hebben van meer dan één liefdesrelatie. En zie….daar is de freule Rozendaal; een vorstelijke verschijning die in een mooi maar enigszins versleten gewaad uit de kasteeltuin komt gewandeld en ook graag kennis maakt met de buren. Natuur als goede buur spat als het ware van haar lijf: hier ben ik, wie wil me niet? De freule is weliswaar ook een oude vrijster, maar door haar afkomst weet ze zich vorstelijk te presenteren.
Het partnerschap van de burgemeester van Rheden, de Brummense bruid en de freule uit Rozendaal is in feite heel natuurlijk en zo doe je dat als goede buren.
Desiderius Antidotum