Tegenwoordig ziet men hier op de akkers tussen de weilanden geen velden met voederbieten meer. Dat is verleden tijd. Talloze hectares mais hebben de bieten verdrongen. De boer hoeft voor de verbouw en oogst van de mais nauwelijks zelf de akkers op. Alles wordt grotendeels door de loonwerker gedaan; van zaaien tot oogsten.
Vroeger ging dat op de boerderij wel geheel anders met de teelt van voederbieten (hier ook wel suukerwortels genoemd). Het begon al met het ploegen van de boer met een tweetal paarden. Vaak waren dit zware Belgische paarden (Belzen). Het grondoppervlak moest wel egaal zijn voordat er met een handzaaimachientje kon worden gewerkt.
Bij goed weer duurde het maar kort voordat de jonge bietenplantjes te voorschijn kwamen. Na korte tijd moest er een flinke klus gebeuren. Vaak hielp ieder van het boerengezin met het uitdunnen van de plantjes. Van de bosjes moest er één overblijven, die dan kon uitgroeien tot een kanjer van een voederbiet. Ieder deed dit werk door over de akker te kruipen en snel te werken. Daarna moesten de boer en hulpen het bietenland schoffelen. Met een schoffelmachine werd het onkruid omver gehaald.
In die tijd hielden de boeren ook wedstrijden wie de zwaarste biet kon telen. Vaak werd er op feesten over opgeschept. Eén boer deed dit zoveel dat hij zijn hele leven een bijnaam aan heeft overgehouden. Iedereen kende ‘Boer Biet.’
Als de bieten waren uitgegroeid moesten deze geoogst worden. Handmatig moesten alle bieten één voor één uit de grond worden getrokken (zie foto) en op rijen gelegd. Een zwaar karwei. Daarna moest met een scherpe schop of ander voorwerp het blad worden gescheiden van de wortel. Het blad werd opgehaald met paard en wagen. Dit was ook prima veevoer.
De bieten moesten opgeladen worden en naar de boerderij worden gebracht. Hier werden ze door de boer en anderen keurig in een kuil gestapeld. De kuil weer afgedekt tegen de vorst.
Later in de winter werden de bieten weer opgehaald naar de deel. Het zand werd eraf geschraapt en daarna gingen ze in de bietensnijmachine om de bieten in stukken te snijden. Pas daarna ging het naar het melkvee, dat ongeduldig zat te wachten op deze lekkernij, waarvoor de boer een bult werk heeft moeten verzetten.